COREP (COmmon REPorting) jest to powszechny format raportowania, w zgodzie z zasadami określonymi w tzw. pierwszym filarze Nowej Umowy Kapitałowej (Bazylei II) przez Komitet Europejskiego Nadzoru Bankowego (Comittee of European Banking Supervisors). Zgodnie z wytycznymi COREP, banki oraz inne instytucje finansowe i inwestycyjne mają obowiązek raportowania do lokalnych organów nadzoru w sposób ujednolicony na poziomie europejskim, wykorzystując ustandaryzowane definicje i formaty odnoszące się wprost do odpowiednich dyrektyw. Krajowe organy nadzoru poszczególnych państw Unii Europejskiej mają jednak możliwość określenia częstość, zakres i szczegółowość raportowania.
Nowa Bazylejska Umowa Kapitałowa miała na celu wzmocnienie wiarygodności i stabilności międzynarodowego systemu bankowego, promowanie najlepszych praktyk związanych z zarządzaniem ryzykiem i zapewnienie uczciwej konkurencji między bankami działającymi na rynkach międzynarodowych poprzez wprowadzenie przejrzystych i jednolitych wymogów kapitałowych, adekwatnych do skali i profilu działalności banku oraz ponoszonego przez bank ryzyka. W przypadku instytucji kredytowych wymieniane są trzy rodzaje ryzyka: ryzyko kredytowe oraz nowe - ryzyko rynkowe i ryzyko operacyjne. Wcześniejsze przepisy unijne z 1988 r. obejmowały głównie ryzyko kredytowe banku. NUK obejmuje ryzyko kredytowe, rynkowe i operacyjne, którego uwzględnienie jest zupełną nowością.
Do zbierania danych sprawozdawczych w ramach COREP, tak jak i FINREP, zastosowany został nowy standard informatyczny, rekomendowany przez CEBS w dziedzinie sprawozdawczości finansowej i biznesowej - XBRL (Extensible Business Reporting Language).
W Polsce taksonomia COREP została opracowana przez Narodowy Bank Polski w formule projektu Systemu Informacji Sprawozdawczej (SIS), powołanego przez Zarząd NBP w końcu 2005 roku i trwającego do 31 grudnia 2007 r. Inicjatorem realizacji projektu był Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego, działający w strukturze NBP do końca 2007 r. Po przejęciu od 1 stycznia 2008 r. zadań nadzoru bankowego przez KNF, rolę i zadania gestora systemu przejął Departament Statystyki NBP.
Taksonomia COREP skupia się na Filarze I NUK dotyczącym minimalnych wymogów kapitałowych w stosunku do ponoszonego przez bank ryzyka kredytowego, operacyjnego i rynkowego. Zezwolenie na pewną dowolność w zakresie szacowania ryzyka kredytowego oraz zwrócenie uwagi na ryzyka operacyjne i kredytowe to w większości nowe informacje, nie wymagane wcześniej przez polskie instytucje nadzoru bankowego, stąd też oprócz przystosowania się do nowego formatu raportowania, banki musiały również dostosować swoje wewnętrzne systemy informatyczne. Obecna polska wersja COREP opracowana przez NBP w niewielkim stopniu odbiega od formatu proponowanego przez CEBS. Zakres wymaganych informacji został raczej okrojony niż poszerzony. Zarówno na bazowy COREP jak i jego polski odpowiednik składa się, zgodnie z modelem informacyjnym, na bazie którego powstała taksonomia, osiemnaście szablonów. Ostatnie ustalenia zakładają miesięczny obowiązek raportowania tylko szablonu podsumowującego oszacowanie adekwatności kapitałowej (około 200 pozycji), natomiast na bazie kwartalnej NBP wymaga raportowania wszystkich informacji zarówno w zakresie jednostkowym jak i skonsolidowanym. W zależności od wielkości banku raportującego oraz przyjętego przezeń sposobu obliczania adekwatności kapitałowej, raport COREP może posiadać od kilku do kilkunastu tysięcy pozycji.
Aktualna wersja taksonomii dostępna jest na stronie internetowej NBP. Można ją pobrać klikając tutaj.
Więcej informacji COREP/FINREP XBRL Project
